KROK DALEJ…  inspiracje metodyczne nie tylko dla nauczycieli etyki

Nie mam wątpliwości, że ,,Krok dalej …”  jest książką niezwykłą. Choćby dlatego, że spotykają się w niej osoby, dla których edukacja jest pasją życia. Na jedną cechę książki chciałbym jednak zwrócić uwagę – mianowicie na perspektywiczność tekstów, które ją tworzą. Dla autorek edukacja jest bowiem  wielowątkową i złożoną sztuką życia. Z tego powodu dotykają egzystencji w różnych  miejscach oraz – co najważniejsze – w możliwie wielu perspektywach interpretacyjnych i problemowych.
Jest w tej książce miejsce zarówno dla człowieka podziwiającego krajobraz własnych myśli, jak i dla człowieka, który uparcie  tworzy siebie z różnych kontekstów społecznych.
To na pewno jest książka bardzo przydatna dla nauczycieli. Ale to  nie jest książka tylko dla nauczycieli.
To książka dla wszystkich, którzy mają odwagę i chęć rozpoznawać w życiu przejaw sztuki — a zatem przejaw nieustannego budowania siebie i świata. 
Prof. zw. dr hab. Roman Kubicki
Dziekan Wydziału Filozoficznego UAM
Kierownik Zakładu Filozofii Kultury
Członek Prezydium Komitetu Nauk Filozoficznych PAN          

To książka z inspiracjami dla nauczycieli, którzy zechcieliby się zmierzyć z filozofowaniem z dziećmi i młodzieżą. Scenariusze lekcji zachęcają do praktykowania filozofii w sposób żywy, tak by wszelkie wartości i ideały nabierały znaczenia uchwytnego dla dzieci, „przeżytego na własnej skórze” i rokującego, że nie znikną one z pola widzenia małych filozofów wraz z końcem lekcji. Punktem wyjścia filozofowania są opowiastki z życia codziennego, stawiające zawsze bohatera historii wobec pytań i wyborów moralnych, domagające się rozwiązania w sytuacji, gdy prostego rozwiązania nie ma. Uczestnicy zajęć mają za zadanie rozpoznać problem, odczuć jego wagę i znaleźć rozwiązanie w dyskusji, w zgodzie z sobą, ale i z wyobrażeniami innych – kolegów i koleżanek.    
„Krok dalej …” to książka, która jest nie tylko inspiracją dla nauczycieli czy przewodnikiem, jak poruszać się wśród dziecięcych pytań i wyobrażeń. Jest również zachętą do tego, by własne dorosłe wyobrażenia na powrót skonfrontować ze światem, na nowo przeżyć znaczenie przypisywane wartościom na mocy konwencji, autorytetu czy zwykłego przyzwyczajenia.
dr hab. Anna Malitowska
UAM, Wydział Filozoficzny, Zakład Etyki